HET BEGON IN 1911

In 1909 werd door Dr. Emiel Rubbens het Kristen Vlaams Verbond opgericht. Dit verbond wou het bestaande culturele leven in Lede vanuit een katholieke achtergrond actief ondersteunen. Het is duidelijk dat de groep die toneelopvoeringen inrichtte ten voordele van het Sint-Vincentiusgenootschap een onderdeel was van dit katholieke culturele leven. Uit dit verbond groeide dan ook kort daarna den Toneelbond Vreugd in Deugd die in 1911 werd gesticht. Dr. Emiel Rubbens werd ook hiervan voorzitter.

De eerste toneelopvoeringen hadden plaats in de zustersschool in de Kasteeldreef, meer bepaald in drie klaslokalen.

Kopieerapparaten behoorden toen nog tot de science-fiction en heel wat burgers waren niet echt beslagen in het hanteren van pen en potlood. Daarom werd er een beroep gedaan op een aantal kundige afschrijvers. Twee vaste afschrijvers waren Dr. Emiel Rubbens, de voorzitter, en zijn dochter. Als je rekening houdt met het grote aantal sprekende rollen en ook nog een aantal figuranten, moet dat een serieuze klus geweest zijn.

Bij elke toneelvoorstelling zijn er vooraf heel wat herhalingen nodig. Voor deze herhalingen was er een klas beschikbaar waarin met krijt de oppervlakte van de scène en de plaats van de deuren en ramen op de grond werden getekend. De zaterdagnamiddag voor de opvoering werd met tonnen en planken een verhoog getimmerd, de primitieve decors werden aangebracht en de wegneembare schotten tussen de drie klaslokalen werden opgeborgen. En dan waren er natuurlijk ook nog stoelen en banken nodig voor het publiek.

Eén jaar na de stichting kreeg de toneelgroep al lovende kritiek, niet alleen voor een geslaagde opvoering maar ook omdat de opbrengst aan het werk der armen werd geschonken.

 

1913: EEN ECHTE SPEELZAAL

Het jaar 1913 werd een mijlpaal in de geschiedenis van Vreugd in Deugd, in de volksmond den Toneelbond genoemd. In dat jaar was men klaar met wat later de zaal Volkskring zou worden, maar toen de Patronage werd genoemd. De vereniging Kristen Vlaams Verbond, waarvan Dr. Emiel Rubbens voorzitter was, deed een oproep naar de bevolking om deel te nemen aan de volksontwikkeling in christelijke zin. Met het ingezamelde geld werd voor een bedrag van 10.000 frank de nodige grond gekocht.

In 1912 werd dan de feestzaal aanbesteed en gebouwd. Kostprijs: 30.000 frank. Het was een werk van Theophiel Alexander Presiaux (1854-1926), bouwmeester-architect van onder andere de oost- en zuidvleugel van het kasteel van Mesen, het vroegere woonhuis van de familie Verschelden en de uitbreiding van de vroegere jongensschool in de Kasteeldreef. De werken werden gefinancieerd door gegoede Ledenaars, maar ook door de Leedse bevolking, vooral veel boeren. Zij hadden massaal gesteund naar aanleiding van de oproep van Dr. Emiel Rubbens voor volksontwikkeling in christelijke zin. Op zondag 12 oktober 1913 werd de feestzaal plechtig ingehuldigd.

De nieuwe zaal had heel wat voordelen in vergelijking met klaslokalen. Er was meer ruimte voor het publiek dat nu op min of meer comfortabele houten klapbanken de vertoningen kon bijwonen. De scène had, volgens de normen van toen, reusachtige afmetingen en de schermen moeten een ware openbaring zijn geweest. Ze waren zo degelijk dat ze meer dan veertig jaar vrijwel ongewijzigd gebruikt werden, tot ze tot op de draad versleten waren. Er was een ophaalgordijn in rood velours met daarop enkele in elkaar vervlochten toneelsymbolen geschilderd. Helemaal boven op het fronton was een Leeds landschap - de kerk en een deel van de ommegang - geschilderd met daarbij de naam Vreugd in Deugd en het gezegde Den Arme gegeven is Gode geleend. Deze spreuk verwijst naar de eerder vermelde band tussen Vreugd in Deugd en het genootschap van Sint-Vincentius à Paulo.

En dan waren er nog de kelders, bedoeld als kleedkamers en als onderdak van de souffleur. Ze zouden gedurende jaren dienst doen als vergaderplaats en ook als eetzaal voor het houden van een stoverijsouper na elke opvoering.

 

Van oorsprong was de Volkskring - zoals ze later genoemd werd – een prachtige toneelzaal, die haar tijd ver vooruit was en waar naast Vreugd in Deugd ook andere toneel-gezelschappen opvoeringen gaven. Ook muziek- en zangavonden, allerlei vergaderingen en avonden van volksontwikkeling werden er georganiseerd. Het werd een echte ontmoetings-plaats voor vele Ledenaars, een cultureel centrum avant la lettre.

Het toneelstuk waarmee de Patronage werd ingespeeld heette Besloten tijd. Het was een historisch drama ten tijde van de Boerenkrijg.

 

DE EERSTE WERELDOORLOG (1914-1918)

Eén jaar na het in gebruik nemen van de zaal is het oorlog. De jonge mannen bevinden zich aan het front. Uit deze periode weten we dat Vreugd in Deugd liefdadigheidsfeesten inrichtte ten voordele van de Leedse krijgsgevangenen in Duitsland.

Vrijwel onmiddellijk na de oorlog zal VID zijn activiteiten hernemen. Veel bronnen uit die periode zijn er niet. Vanaf de tweede helft van de jaren twintig duiken er wel programma’s op, waarvan men soms versteld staat. Hieruit blijkt dat een toneelvoorstelling in die tijd een namiddagvullend programma was met meerdere onderdelen.

 

1928

In 1928 werd in de Kasteeldreef een sociaal ontmoetingshuis gebouwd voor alle katholieke verenigingen dat de naam Volkskring kreeg. Marcel Triest werd de eerste voorzitter van de beheerraad van dit ontmoetingshuis. Van dan af zal men de zaal, tot dan gekend als de Patronage, ook meer en meer de Volkskring gaan noemen. Het toenmalig ontmoetingshuis is het huidige café Volkskring.

Vanaf datzelfde jaar verzorgde VID zijn publiciteit met een aankondigingsbord in meerdere kleuren, voor een raam van de Volkskring, een aankondiging in het parochieblad De Ster en een kaartenverkoop van deur tot deur.

Het waren de jaren van een intens toneelleven in onze gemeente Lede. Daarbij komt ook dat in die periode, voor het eerst en van verschillende kanten, aangedrongen wordt om van Vreugd in Deugd een gemengd gezelschap te maken. Maar in de geest van die tijd en door de verbondenheid aan de parochie was het antwoord formeel afwijzend.

In 1928 deed zich ook een kleine paleisrevolutie voor. Een aantal trouwe leden van de eerste jaren maakten zich los uit de moederschoot van VID. Ze sloten zich aan bij het kort daarvoor, in 1925, opgericht gezelschap Sint-Lutgardis met als standplaats het Vlaams Huis. Het feit dat hier wel gemengd toneel mogelijk was, heeft er waarschijnlijk veel mee te maken.

Opvallend in deze periode is ook het groot aantal historische, of althans pseudohistorische toneelstukken. Dit zal ook in de jaren 1930 zo blijven.

 

DE TWEEDE WERELDOORLOG (1940-1945)

En dan breekt de mobilisatietijd aan. Heel wat acteurs worden onder de wapens geroepen, duiken onder of worden gedeporteerd. Het wordt behelpen met een kleine groep.

Gedurende de oorlogsperiode kunnen er toch opvoeringen plaats vinden mits de toelating van de Kreiskommandantur. Getuige hiervan een brief uit 1942 waarin een voorstelling(voorlopig) wordt geweigerd en toegelicht wordt welke stappen men moet volgen om toelating te krijgen.

De repetities vinden plaats in koude en karig verlichte plaatsen, maar in ruil voor wat ontspanning wordt dat er graag bij genomen.

 

HET EINDE VAN HET HERENTONEEL

Na de tweede wereldoorlog breekt voor het ontspanningsleven een periode aan van hoogconjunctuur. Een paar seizoenen kan VID daar van meegenieten, maar al snel neemt de publieke belangstelling af. Bij Vreugd in Deugd, een van oorsprong katholieke vereniging, is de invloed van de Kerk nog zeer groot. Er worden enkel mannen toegelaten als spelers. Bij andere (niet-katholieke) toneelverenigingen in Lede wordt al enige tijd gemengd gespeeld. Iets wat beter gesmaakt wordt door het publiek. De tijd van het herentoneel en de brave traditionele thematiek is dan ook voorbij. Met Paul Daelman als regisseur (1948–1950) komt er nog even een opflakkering, maar het wordt tijd om in te grijpen. De schreeuw om ook gemengd te spelen wordt steeds luider.

De voorstanders begrepen heel goed dat het toneel alleen zo in stand kon gehouden worden en dat het niet alleen een kwestie was van verenigingsleven. En zo kwam het dat op zondag 25 november 1951 door Vreugd in Deugd voor het eerst gemengd gespeeld werd. Er werd gekozen voor een bewerking van de bestseller Bazin en knecht van Rudolf Utsch.

Het resultaat was overweldigend en er werd inderhaast besloten de zondag daarop nog een voorstelling te houden.

En er kwam nog meer vernieuwing. In het seizoen 1952-’53 werd, met het oog op een min of meer verzekerde belangstelling, het erelidmaatschap ingevoerd. Dit systeem gaf recht op verminderd tarief voor de voorstellingen en voorrang bij de reservaties. Het initiatief sloeg aan. Een 150-tal gezinnen lieten zich bijna onmiddellijk inschrijven.

Eveneens vanaf 1952 werden er twee producties per seizoen gebracht en elke productie kreeg minstens twee opvoeringen.

Met de gekozen stukken bleef VID nog enigszins bij de trend en de gevestigde waarden van vroeger. De keuze van de stukken werd dan ook in het oog gehouden door het Bisdom Gent, via E.H. Achiel Vermeir, pastoor van Oordegem en tevens proost van het Algemeen Kristelijk Vlaams Toneelverbond (AKVT). Dit toezicht zou enkele seizoenen later opgeheven worden.

Ook de zaal zou in de tweede helft van de jaren 1950 een grondige opknapbeurt krijgen. E.H. Van Roy, toenmalige proost, liet het oude bankenstel vervangen door nieuwe cinemazetels, gemaakt bij de Leedse firma Vanduynslager. De meer dan veertig jaar oude decorpanelen werden verwijderd en er werd gezorgd voor een eigentijdse verwarming. Er kwam ook een nieuwe wand- en plafondbekleding. Hierdoor werd het fronton met de leuze
Den Arme gegeven is Gode geleend en Vreugd in Deugd verborgen.

 

VID VIERT 50 JAAR

Op 17 september 1961 werd de vijftigste verjaardag van Vreugd in Deugd uitvoerig gevierd. Het werd een prachtige en goed gevulde feestdag.

In de Volkskring werd een feestmaaltijd gehouden

Het jubileumjaar 1961 was tegelijk ook het begin van het tijdschrift Achter de Schermen. Met dit blad wou de vereniging een nauwere band creëren tussen leden en ereleden. Grote bezieler van deze vernieuwing was Paul Bijl, die zelf de meeste bijdragen leverde voor het tijdschrift. Vanaf dat jaar kregen de ereleden in ruil voor hun erelidgeld ook twee gratis toegangskaarten per productie.

 

KOMEDIANTENBALS

Vanaf 1967 zal Vreugd in Deugd inspelen op de trend van die tijd, namelijk de bals. Het eerste bal, door VID komediantenbal genoemd, werd ingericht op zaterdag 25 november.

Deze bals vonden plaats in zaal Volkskring. In chique kostuum of jurk werd gedanst op muziek gebracht door orkest met zanger(s). Elke zichzelf respecterende vereniging richtte in die tijd een bal in zodat er wekelijks wel ergens gedanst kon worden.

Uiteraard was de opbrengst een welkome steun voor de vereniging. Het modeverschijnsel lukt de ene keer al beter dan de andere. Op die manier worden er tien seizoenen met komediantenbals gevuld.

 

HET JAAR VAN DE KROON

Vanaf 6 mei 1968 mag Vreugd in Deugd zichzelf Koninklijke Maatschappij noemen.
Dit predicaat mag dan wel chique klinken, in Lede zal het gezelschap steeds
den Toneelbond blijven.

 

Een ogenblik zag het ernaar uit dat een buitenstaander de nieuwe voorzitter zou worden, maar de kandidaat trok zich op het laatste moment terug. In het bestuur werd vervolgens beslist om voortaan de keuze van de voorzitter samen met de bestuursverkiezingen (vierjaarlijks) te organiseren.

Op 30 juni 1980 wordt Emiel Bosman de nieuwe voorzitter.

 

JEUGDTONEEL: GOED GESTART MAAR…

Emiel Bosman start met veel dynamiek en verschillende nieuwe initiatieven zien het daglicht. Zo wordt in het jeugdhuis Leeuwerik begonnen met (gratis) initiatielessen toneel in de hoop hieruit nieuwe toneelspelers te rekruteren voor Vreugd in Deugd. Jean-Pierre D’Hondt en Caroline Smolders zorgen voor de begeleiding van dit jeugdatelier en VID zou financieel bijspringen indien nodig.

Een twintigtal enthousiaste deelnemers gaan in op de oproep en ze brengen enkele eigen jeugdproducties. Een aantal van hen spelen ook mee in de “gewone” producties bij VID.

Na een tweetal jaar gaat de jeugdgroep samen met Jean-Pierre D’Hondt zijn eigen weg en de band met Vreugd in Deugd wordt verbroken.

 

OOK IN DE JAREN 1980

Wat voordien eerder een uitzondering was bij grote belangstelling, wordt vanaf 1983 een gewoonte, namelijk drie voorstellingen per productie. De publieke belangstelling voor toneel is op dat moment groot genoeg geworden. Dit blijkt ook uit de hoge bezoekersaantallen uit deze periode. Zo daagden in het seizoen 1983-‘84 bij beide producties Zwijg kleinen en Zachtjes met de deuren telkens meer dan 1.100 toeschouwers op.

 

75 JAAR VREUGD IN DEUGD

In 1986 is er een nieuw jubileum. Den Toneelbond is nu 75 jaar jong en op zondag 21 september is er een eucharistieviering en daarna de traditionele ontvangst op het gemeentehuis. Burgemeester Maurice Minnebo maakt er in naam van de gemeente de felicitaties over.

Oud-leden en leden verzamelen in zaal Edelweiss voor een uitgebreid feestmaal. Bij deze gelegenheid geeft Vreugd in Deugd een bijzondere editie van Achter de Schermen uit, en om het feest wat kleur te geven wordt tot in de uithoeken van de gemeente het wagenspel De klute van nu nog gespeeld.

Het bestaande logo met de twee gezichten wordt in een nieuw jasje gestopt: er komt een lauwerkrans en een boven- en onderschrift bij.

 

HET VOORZITTERSCHAP

In 1992 wordt Aimé Lanckman als voorzitter opgevolgd door Walter Temmerman. Na vier jaar wordt hij in 1996 op zijn beurt opgevolgd door Jan De Cremer. Deze blijft aan gedurende acht jaar tot 2004, waarna van 2004 tot 2016 Kris Vereecken zijn taak overneemt. De huidige voorzitter is Christof De Pauw

 

MINDER BELANGSTELLING VOOR TONEEL

Nadat begin jaren 1990 een aantal oudgedienden definitief stoppen met acteren, wordt het tijd dat er weer wat jonge mensen op de planken komen. Dit ligt echter niet voor de hand en het wordt roeien met de riemen die men heeft. Er wordt dan ook vaak gekozen voor stukken met kleinere bezettingen.

 

Een ander opvallend feit is dat de vrouwen nu sterk in de meerderheid zijn bij de acteurs van de toneelkring. De mannelijke acteurs zijn duidelijk ondervertegenwoordigd, maar zij die willen spelen doen dit vaak met veel inzet. Naast de keuze voor een kleine bezetting wordt het dus vaak zoeken naar stukken met vooral vrouwenrollen. In drie seizoenproducties
Een moordweekend (2000), De dames van zaal zes (2001) en Aan het eind van de aspergetijd (2004) stonden zelfs uitsluitend vrouwen op de planken. In dezelfde periode (vanaf 1992) waren er drie seizoensproducties met slechts één man en maar liefst zeven producties met slechts twee mannen op de planken. Interessant om weten is dat er sinds het einde van het herentoneel in 1951 geen enkele seizoensproductie meer werd gebracht zonder vrouwen.

Ook wat de publieke belangstelling betreft, is er helaas een zichtbare achteruitgang. Er zijn niet meer die volle zalen van vroeger. Mogelijk is de televisie de boosdoener.

Anderzijds is door nieuwe brandvoorschriften de bezetting van de zaal voor toneelproducties beperkt tot 200 zitjes, zodat drie voorstellingen per productie de standaard blijft.

 

VID VIERT 90 JAAR

2001-2002 is het seizoen waarin Vreugd in Deugd negentig jaar bestaat en dat wil men ook laten zien. Het jubileum wordt gevierd met een bijzondere opvoering voor alle leden en oud-leden van de afsluitende seizoenproductie De koningin van de nacht. Na deze aparte opvoering werd aan alle aanwezige leden en oud-leden een receptie aangeboden, en ook een publicatie met alle producties en de volledige rolverdeling sinds het ontstaan van den Toneelbond. Een geschenk waar iedereen uiterst tevreden mee was. En natuurlijk werden de leukste anekdotes boven gehaald uit de “goeien ouwen tijd”. Verhalen van voor en achter de schermen.

 

NIEUWE MEESTERS

De Volkskring, sinds 1913 de speelzaal van Vreugd in Deugd en opgericht door de inzet van het Kristen Vlaams Verbond staat in 2003 nog altijd onder het beheer van een christelijke overheid, met name de vzw Dekenale Werken. Er doen echter geruchten de ronde dat dit niet lang meer zo zal blijven. Het bisdom Gent wil komaf maken met zogenaamde verlieslatende eigendommen.

De zaal Volkskring had het volgens haar beheerders moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Bovendien kampte het gebouw met serieuze onderhoudsgebreken die op korte termijn grote kosten met zich zouden meebrengen. Op 27 november 2003 verkoopt de
vzw Dekenale Werken dan ook de zaal Volkskring aan de gemeente Lede voor de prijs van 262.500 euro.

Met de belofte van het gemeentebestuur, de nieuwe eigenaar, dat er de eerste jaren weinig tot niets zal veranderen, kan het komende seizoen op gebruikelijke wijze verder worden gezet.

 

DE ZAAL BROKKELT AF

Op maandag 13 november 2006, minder dan drie weken voor de geplande eerste voorstelling van de productie De bloemen, de vogels, de gruwel slaat het noodlot
toe. De Volkskring blijkt letterlijk af te brokkelen en het ziet ernaar uit dat de productie
niet zal kunnen plaatsvinden. Er is door veel mensen, de acteurs in de eerste plaats,
energie
in geïnvesteerd. Bovendien was het de bedoeling met deze productie deel te nemen aan het provinciale klasseringtornooi. Van het resultaat hing dan ook de provinciale subsidiëring voor de komende vier jaar af. Bij afgelasting stevent de vereniging af op een financiële kater.

Voor de productie begin 2007 kan men terug beschikken over de Volkskring. Toch blijkt bij deze productie opnieuw dat dringend onderhoud aan de zaal nodig is. Tijdens twee van de drie voorstellingen valt de elektriciteit verschillende keren uit en moeten de acteurs minutenlang met alleen de noodverlichting verder spelen. Er moet dringend ingegrepen worden.

 

AFSCHEID VAN DE VOLKSKRING

De gemeente ziet twee opties: een grondige renovatie van de zaal of een afbraak gevolgd door een nieuwbouw. Uiteindelijk wordt gekozen voor een nieuwbouw. De afbraak, zonder garantie van een startdatum voor de nieuwbouw, zal volgens de eerste planning aangevat worden in het najaar van 2009. De productie voor maart 2009 is dan ook de laatste die plaats vindt in de Volkskring. Tot de nieuwe zaal er is moet VID, en vele andere verenigingen die de zaal gebruiken, op zoek naar een alternatief.

 

Op initiatief van enkele Ledenaren wordt besloten dat de zaal een afscheidfeest verdient. Er worden meerdere activiteiten ingericht in de week van 17 tot 24 oktober 2009, waaronder een afscheidsfuif met toepasselijke naam TeeDee Terminée, een tentoonstelling en een concertavond. Op vrijdagavond 23 oktober 2009 wordt in samenwerking met de cultuurraad een academische zitting ingericht waarbij Vreugd in Deugd met drie monologen en een eenakter afscheid neemt van de zaal.

Bij de inkomhal van de zaal wordt een rouwkapel opgesteld en de aanwezigen worden er verwelkomd door het bestuur van VID dat rouwprentjes uitdeelt.

De geplande afbraak werd echter uitgesteld en startte begin april 2011. In de tussenperiode werd de zaal nog voor verschillende activiteiten gebruikt. Wegens gemaakte afspraken besloot VID om dit niet te doen.

 

INTERMEZZO

Aangezien de gemeente geen waardig alternatief kon geven voor het organiseren van toneelvoorstellingen, werd op zoek gegaan naar een andere oplossing. Deze werd gevonden op een boogscheut van de Volkskring, namelijk in de Kasteeldreef nummer 55, op de plaats waar van 1925 tot 1950 “de concurrenten” hun stek hadden. Hier was namelijk ooit de zaal
Het Vlaams Huis waar Sint-Lutgardis speelde, een toneelgroep die intussen niet meer bestaat. Na een verwoestende brand in 1976 zou deze zaal verkocht worden.

Op die plaats kwam een nieuwe zaal onder privébeheer, die luistert naar de naam Intermezzo. Deze zaal is heel wat kleiner dan de Volkskring maar heeft een goede technische accommodatie. Zij biedt plaats aan een 180-tal toeschouwers. Tot er een nieuwe zaal komt op de plaats van de oude Volkskring hoopt Vreugd in Deugd gebruik te kunnen maken van Intermezzo.

 

VREUGD IN DEUGD VERLAAT DEFINITIEF DE VOLKSKRING

De plannen voor een nieuwe Volkskring zorgden voor de nodige commotie. Was een nieuwbouw de juiste optie? Was er voldoende overleg geweest rond een nieuw ontwerp? Voldeed het ontwerp aan de wettelijke vereisten voor zo’n infrastructuur en aan de noden van de toekomstige gebruikers? Werden de juiste procedures gevolgd voor goedkeuring van het project door de gemeenteraad? Heel wat vraagtekens die er voor zorgden dat na het officiële afscheid in oktober 2009 de start van de werken met ongeveer anderhalf jaar werd uitgesteld en er nog verschillende activiteiten plaatsvonden.

Vreugd in Deugd maakte niet langer gebruik van de zaal voor zijn voorstellingen, maar de zolder, van oudsher de opslagplaats voor het technisch materiaal, de decorpanelen en andere attributen, bleef nog tot eind 2010 deze functie vervullen. Toen de afbraak dichterbij bleek te komen, werd op een koude decemberdag begonnen met de verhuis. Alles ging naar een leeg klaslokaal van de vrije lagere school in de Kasteeldreef. Toeval of niet, maar dit was één van de lokalen waar de eerste voorstelling in 1911 plaatsvond.

 

HOVAARDIG BOERKE

2011 is een feestjaar en niet enkel voor Vreugd in Deugd. Ook De Landelijke Gilde en het Davidsfonds vieren hun 100-jarig bestaan. De Heemkundige Kring Heemschut wordt vijftig jaar en de LeeUWfeesten vijftien jaar. Deze vijf jubilerende Leedse verenigingen besluiten om samen een feestbier te lanceren. Op vrijdag 25 februari 2011 wordt dit bier en zijn tot dan toe geheim gebleven naam Hovaardig Boerke tijdens een evenement op de markt voorgesteld. De naam verwijst naar de spotnaam van de Ledenaren.

 

In april 2011 is de oude Volkskring niet meer. In de plaats komt een nieuwe polyvalente fuif- en cultuurzaal met een inschuifbare zittribune die plaats biedt aan 320 toeschouwers. Het ontwerp is van architect Willy Peynsaert uit Erembodegem. De werken werden toegewezen aan firma Jan De Nul uit Aalst en zullen ongeveer 3 miljoen euro kosten. Deze zaal zal, volgens de huidige planning, vanaf oktober 2013 ter beschikking staan van de plaatselijke verenigingen.

 

100 JAAR VREUGD IN DEUGD

De echte viering start met de voorstelling van een jubileumboek op zaterdag 24 september 2011. Aansluitend is er, in de raadzaal van het gemeentehuis, een overzichtstentoonstelling die te bezoeken is tijdens en na de voorstelling van het boek tot en met dinsdag 27 september. Op zondag 2 oktober 2011 volgt een feestdag voor alle leden en oud-leden met een mis voor de overleden medewerkers, een ontvangst op het gemeentehuis en een feestdiner opgeluisterd met een ludiek overzicht van 100 jaar Vreugd in Deugd.

Eind november en begin december 2011 volgt met de productie Fools van Neil Simon in regie van Fons Vinck een spektakelstuk. Hiermee wordt seizoen 101 officieel ingezet…. dus  op naar de 200!